Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2012/4055 E. 2013/5136 K. – Yağma

Konu: Yağma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2012/4055
Karar No
2013/5136
Karar Tarihi
Konu
Yağma

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi HÜKÜMLÜ : ... SUÇ : Yağma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/01/2012 günlü kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Olay günü sabah 10:30 sıralarında Atatürk Caddesi üzerinde yürümekte iken hükümlünün yakınanın elindeki para cüzdanını almak amacıyla çekiştirmeye başladığı, yakınanın cüzdanını vermemek için direndiği, ancak hükümlünün zorla yakınanın elinden para cüzdanını alarak kaçmaya başladığı, yakınanın bağırması üzerine etrafta bulunanların hükümlüyü yakalamak için peşinden koştukları, hükümlünün 100 metre sonra elindeki para cüzdanını atarak kaçmaya devam ettiği, daha sonra cebindeki bıçağı çıkararak peşindekilere "Yaklaşmayın, gelmeyin, vururum" dediği olayda; Alanya Ağır Ceza Mahkemesi'nin 05.03.2004 gün ve 2003/347-2004/75 sayılı kararıyla 765 sayılı TCY’nin 495 maddesi yollaması ile 497/1, 62, 59, 81. maddeleri gereğince 8 yıl 9 ay ağır hapis cezası ile hükümlendirildiği, hükmün hükümlü tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 21.10.2004 günlü kararı ile hükümlünün zor kullanarak yakınanın cüzdanını almasıyla suçun tamamlandığının gözetilmemesi hususu eleştirilerek onanmasına karar verildiği, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nin uyarlanması istendiğinde, Mahkemece duruşma açılarak yapılan inceleme sonunda 149/1-a, 35/2(kazanılmış hakkı bulunduğu gerekçesiyle), 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına karar verildiğinin anlaşılması karşısında; 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek; Oluş ve dosya kapsamına göre, somut olayda; hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCY’nin 497/1, 59, 81/1. maddeleriyle; 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nın 149/1-a, 62, 53. maddelerinde öngörülen cezaların alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, lehe olan yasanın uygulamaya göre belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2-Kabul ve uygulamaya göre de; Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak hükümlünün, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü lehine uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2012/4055, K. 2013/5136, T. 18.03.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2012-4055-e-2013-5136-k-e55f4ce5799e