Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2012/23307 E. 2013/3819 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/11/2012 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I- Sanık ... hakkında kamu malına zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde; Adli sicil kaydına göre, kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan, sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla, CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından, 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılarak, yerine “sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II- Sanık ... hakkında hırsızlık, sanık ... hakkında hırsızlık, kamu malına zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-) Sanıkların eylemleri süresince, başından beri, kolluk görevlilerince “kesintisiz izlendiklerinin” anlaşılması karşısında; eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-) Sanık ...'ın kendilerini hırsızlık yaparken izleyip yakalayan kolluk görevlilerini görünce, yakalanmamak için elindeki paraları attığının anlaşılması karşısında, olayda etkin pişmanlık koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, sanıkların cezalarından TCK'nın 168/1. maddesiyle indirim yapılması, 3-) Kabule göre; sanıklar hakkında 5237 sayılı Yasanın 142/2-b, 37/2. maddeleri uyarınca belirlenen 4'er yıl hapis cezalarından, anılan Yasanın 168/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılırken, 1 yıl 4 ay yerine, 1 yıl 4 ay 20'şer gün hapis cezası verilmesi suretiyle, hesap hatası sonucu daha fazla cezaya hükmedilmesi, 4-) 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan, sanıkların mahkum oldukları hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmiş olması, 5-) Kamu malına zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarının niteliği, cezaların türü ve sürelerine göre; hükümden sonra yürürlüğe giren vaki değişiklikler karşısında, 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesi gereğince, sanık ...'in hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, sanıklar hakkında 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 05.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.