Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2011/5760 E. 2013/21258 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Suç tarihinde güneşin saat 07.15 de doğduğu, tanık ...'ün sanıkların saat 05.00 de araçlarının çamura batması nedeniyle kendisinden yardım istediklerini ancak sanıkların tanığın aracın içerisine bakmasını engellemek için araç içerisinde ailelerinin bulunduğunu söylediklerini beyanlarında yer verdiği, sanıklardan ...'in araçlarının çamura batması nedeniyle saat 02.00 de tanık ...'den yardım istediklerini ifade ettiği, suça konu yerde bekçilik yapan tanık Recep Kardeş'in ise 06.00-07.00 sıralarında hırsızlık olduğunu anladığını bildirmiş olması, suçun işleniş şekli, aracın çamura battığı yerin konumu ve sanık ...'in savunmasında belirttiği saatte dikkate alındığında hırsızlık eyleminin saat 05.00 dan önce gerçekleştiği ve suçun 5237 sayılı Yasanın 6/1-e maddesine göre gece sayılan zaman diliminde işlendiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-) Sanıkların, 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması, 2-)Yargılama giderinin tahsil şeklinin gösterilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'un temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 53. maddenin uygulanmasına, “yargılama giderinin sanıklardan tahsiline” ve “vekalet ücretinin sanıklardan alınarak katılana verilmesine” ilişkin bölümler çıkartılarak yerlerine “53/1.maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanıkların mahkum oldukları hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3.maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına”, “sanıklardan sebebiyet verdikleri yargılama giderinin ayrı ayrı alınmasına” ve “sanıklardan neden oldukları vekalet ücretinin eşit olarak alınmasına” cümleleri yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.