Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2011/15254 E. 2011/48597 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2011/15254
- Karar No
- 2011/48597
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜMLÜ : ... SUÇLAR : Hırsızlık, Hırsızlık malı kabul etmek HÜKÜM : Mahkumiyet TEMYİZ EDENLER : Hükümlü ... savunmanı, sanıklar savunmanları
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1- Sanık ... hakkındaki 15/07/2002 tarihinde işlemiş olduğu hırsızlık malını kabul etmek suçundan, sanıklar ..., ... ve ... hakkındaki 03/07/2002 tarihinde işlemiş oldukları hırsızlık suçundan kurulan hükmün yapılan incelemesinde,
Sanıkların eylemlerine uyan 765 sayılı TCK’nın 492/1, 512/1, 102/2, 104/2. maddelerine göre, hükümden önce 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun aynı suçlara uyan 142/1-b, 165/1, 66/1-e, 67/4; maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri doğrultusunda, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanıklar yararına olması ve aynı Yasanın 102/2, 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının 03/07/2002, 15/07/2002 olan suç tarihleri ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
2-Hükümlü ...'ün 15/07/2002 tarihinde işlemiş olduğu hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelemesinde, Hükümlü ... hakkında önceden verilmiş olan 18/03/2003 gün ve 2002/469 Esas 2003/126 sayılı hükmün anılan hükümlü tarafından temyiz olunmaksızın kesinleştiği, bu hükmün sanık ... savunmanı tarafından temyiz edilmesi üzerine ise Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 2004/15958 Esas 2005/13162 sayılı kararıyla 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın 7. maddesi uyarınca lehe olan yasanın belirlenip sonuca göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi ve CMUK.nun 325. maddesi uyarınca hükmü temyiz etmeyen adı geçen hükümlü ...'ün de yararlandırılması için bozduğunun anlaşılması karşısında, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.9.2007 gün ve 2007/125-2007/186 sayılı kararında da açıklandığı üzere, sanık ... yönünden genel hükümlere göre sürmekte olan dava ile adı geçen hükümlü ... hakkındaki uyarlama yargılaması davalarının farklı hükümlere bağlı olması nedeniyle birlikte görülemeyeceği gözetilmeden, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca, hükümlü ... hakkındaki dava yönünden ayırma kararı verilmeden yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 05.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.