Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2011/15170 E. 2013/25700 K.

Konu: Hırsızlık, Mala Zarar Verme, İşyeri Dokunulmazlığını Bozma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2011/15170
Karar No
2013/25700
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık, Mala Zarar Verme, İşyeri Dokunulmazlığını Bozma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını bozma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Hükümlü ... hakkında yakınana karşı işlediği hırsızlık, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçları nedeniyle verilen hükme karşı yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde; Hükümlü ... hakkında kurulan Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2005 günlü önceki hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 tarih ve 2007/125-186 sayılı kararında açıklandığı gibi, adı geçen hükümlü hakkındaki temyiz edilmeden kesinleşen ilk hüküm, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olabilir ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemez. Hükümlü hakkındaki kararın kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık olan ...'ya ilişkin ilk hükmün, anılan sanık savunmanı tarafından temyiz edilmesi ve Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 07.11.2007 tarihli kararı ile lehe yasanın denetime olanak sağlayacak şekilde belirlenmediği, eylemin hırsızlık suçunun yanı HÜKÜMLÜ sıra 5237 sayılı Yasanın 116/2-4, 119/1-c, 151/1. maddelerindeki suçları da oluşturduğu gözetilerek uzlaşma olanağının sağlanması gerektiği, anılan Yasanın 145. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gerekçeleriyle bozulduğunun anlaşılması üzerine, hakkında hüküm kesinleşmiş olan ... tekrar yargılanma sürecine dahil edilerek, 2.hükmün kurulduğu anlaşılmaktadır. Kurulan bu ikinci hüküm, hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün değildir. Bu nedenlerle; ... hakkında yeniden kurulan 2. hükme yönelik, konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollaması ile CMUK’nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak REDDİNE; 5252 sayılı Kanun’un 9/3. maddesine göre, gereğinin taktiri yönünden, mahkemesine gönderilmesi için dosyanın incelenmeden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, II-Sanık ... hakkında yakınana karşı işlediği hırsızlık, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçları nedeniyle verilen hükümlere karşı yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde ise; Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması, 2-5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendindeki kendi altsoyu üzerindeki haklardan aynı maddenin 3. bendi uyarınca mahkum olduğu hapis cezalarından koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılması yerine, cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi, HÜKÜMLÜ Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki "yargılama giderlerinin dayanışmalı alınmasına ve 53/1.maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölümler çıkarılarak, "sanıklar için ortak yapılan 147 TL. yargılama giderinin sanıkların payına düşen oranda ayrı ayrı alınmasına ve 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2011/15170, K. 2013/25700, T. 16.12.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2011-15170-e-2013-25700-k-9f0e20f76785