Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2011/12972 E. 2013/25374 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2011/12972
Karar No
2013/25374
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin sanık lehine olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede; Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın, hırsızlık suçunu hatırlamadığını belirttiği ve hırsızlık müracaat tutanağında ise suç saatinin 14.00 olduğunun belirtilmesi karşısında; eylemin gece vakti gerçekleştirildiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilip, tartışılmadan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesiyle uygulama yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi, 2- Suç tarihi bakımından, sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 59, 81/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, (gece olduğunun belirlenmesi halinde 143/1), 62, 53, 116/1 (gece olduğunun belirlenmesi halinde 116/4), 53, 151/1, 53. maddelerinde öngörülen cezaların tür, alt ve üst sınırları ile konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları yönünden uzlaşma hükümleri bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, lehe olan yasanın yeniden yerinde değerlendirilmesi gerekirken, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, 3- Kabule göre de, a- Sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl hapis cezasından, anılan Yasanın 143. maddesi uyarınca 1/3 oranında artırım yapılırken, 2 yıl 8 ay hapis cezası yerine, 3 yıl hapis cezası hesaplanarak sonucunda fazla cezaya hükmedilmesi, b- Temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde eylemin geceleyin gerçekleştirildiğinden bahisle 5237 sayılı TCY’nın 143. maddesiyle yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeden en üst hadden artırım yapılması, c- Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının ve Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğname uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 18.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2011/12972, K. 2013/25374, T. 18.12.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2011-12972-e-2013-25374-k-5a72b306945c