Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/7112 E. 2013/8040 K. – Yağma

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağma HÜKÜM : TCK'nın 142/1-b, 35/2, 62, 53, 58. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis cezası Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Olay günü saat 08.30 sıralarında, mağdur ...’in çalıştığı işyerine gelen sanığın, mağdurdan fatura istediği ve oyalamaya çalıştığı, bu sırada masa üzerinde ... işyerine ait bilgisayar cihazını alıp kaçmaya kalkıştığı, aynı anda durumu gören mağdurun sanığa engel olmak istediği, sanığın çalmaya kalkıştığı bilgisayarı vermemek için mağdura yönelik zor kullandığı ve basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek vasıfta yaraladığının anlaşılması karşısında; sanığın çalmak istediği eşyayı götürebilmek için kendisine karşı koyan mağdura yönelik zor kullanması ile eylemini yağmaya kalkışma suçuna dönüştürdüğü ve sübut bulan eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 149/1-d ve 35/2. maddelerine uyduğu gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde hüküm kurulması, 2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7-8. madde ve fıkralarının uygulanma koşullarının değerlendirilebilmesi için sanığın tekerrüre esas alınan önceki ilamın getirtilmesi, 58/2. madde ve fıkrasının (a) ve (b) bendlerinde öngörülen sürelerin denetlenebilmesi için cezanın infaz edilip edilmediğinin, infaz edilmişse bu tarihin araştırılması ve denetim olanağı verecek biçimde tekerüre esas alınan ilamın karar yerinde gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 3-5275 sayılı Yasanın 108/4-5-6. maddesi gereğince denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverilme kararını verecek olan hakime ait olduğu düşünülmeden, infazı kısıtlayacak biçimde denetimli serbestlik süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 15.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.