Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/456 E. 2013/1213 K. – Yağmaya Teşebbüs

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağmaya teşebbüs HÜKÜM : Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 106//2-a-c, 53/1, 58/1-6-7, 5275 sayılı K.nun 108/4 maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve cezanın infazının mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi olup 3 yıl süre denetime tabi, olmasına ilişkin. Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafindan işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak, 1-Sanıkların ve kimlikleri belirlenemeyen suç arkadaşlarının gece vakti sokakta yürüyen mağduru yanlarına çağırıp üzerini aradıkları, para bulamayınca cebindeki sigara paketi içerisinden sigara alıp paketi iade ettikleri, bu sırada sanık ...'nin, elinde bulunan bıçağı sallayıp konuşma yapacağını söyleyerek mağdurdan cep telefonunu vermesini istediği, mağdurun telefonu vermeyip yanlarından ayrıldığı kısa bir süre sonra mağdurla tekrar karşılaşan sanıkların, mağdurdan yine cep telefonunu istedikleri, vermediği takdirde evlerini basacaklarından bahisle tehdit edip mağdurun koluna girerek yürümeye başladıkları, mağdurun telefonu vermeden ellerinden kurtulup kaçtığının anlaşılması karşısında; eylemin bir bütün halinde yağmaya kalkışma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-Sanıkların, TCY’nın 53. maddesinin 2. fikrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fikrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fikrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması, 3-Sanık ... ile ilgili olarak Isparta Sulh Ceza Mahkemesince 25.7.2006 tarihinde, TCK’nun 86/2.maddesi uyarınca hükmedilen 80 YTL adli para cezası kesin nitelikli olup, temyizi kabil bulunmadığı anlaşıldığından 1412 sayılı CMUK.nun 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması, 4-Denetim süresinin belirlenmesinin infaza yönelik bir işlem olduğu gözetilerek, 5237 sayılı Yasanın 58/6-7 maddesi gereğince mükerrer olan sanık ... hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesiyle yetinilmesi yerine, 5275 sayılı Yasanın 108/4. maddesine dayanılarak denetimli serbestlik süresinin de belirlenmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 24.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.