Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/4540 E. 2013/1553 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : TCK 245/1, 43, 62/1, 53, 52 maddelerine göre 5 yıl hapis, 5000 YTL adli para cezası HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanıkların, banka kartlarını çalması eyleminin hırsızlık, bu kartları kullanmalarının ise banka kartlarını kötüye kullunma suçunu oluşturacağı gözetilmeden fikri içtima kuralları uygulanarak yalnızca TCY'nın 245. maddesindeki suçtan hüküm kurulması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCY'nın 58.maddesinin uygulanma olanağının değerlendirilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. 06.04.2006 tarihli karara karşı temyiz yasa yoluna başvuran üst Cumhuriyet Savcısının “eylemin TCY'nın 245/1.maddesindeki suçu oluşturduğu halde, aynı yasanın 142/2-e maddesiyle hüküm kurulması ve CMK'nun 150/3.maddesine göre sanıklara savunman atanmaması” gerekçesiyle yaptığı temyiz başvurusunun söz edilen maddelerdeki cezanın üst sınırlarına göre sanıklar yararına olması karşısında, aleyhe temyizden söz edilemeyeceği halde, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine göre sanıkların kazanılmış hakkı korunmadan fazla cezaya hükmolunması, 2. Uygulamaya göre de; hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde Cumhuriyet Başsavcılığınca işlem yapılacağı gözetilmeden, adli para cezasının ödenmemesi halinde 5252 sayılı Yasanın 5/3. maddesi 5275 sayılı Yasanın 106/3 ve geçici 1. maddesi gereğince Cumhuriyet Savcılığınca hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.