Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/25139 E. 2013/404 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2010/25139
Karar No
2013/404
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık ...’ın adli sicil kaydında yer alıp, 4.2.2008 tarihinde infaz edilmiş olan, Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesine ait 1.8.1996 gün ve 1991/147 – 1996/196 sayılı ilamı uyarınca hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanıkların, yakınana ait marketten çifti 1 bir liradan 4 çift çorap alıp, 100 lira vererek para üstü olan 96 lirayı geri aldıktan sonra, alışverişten vazgeçerek 100 liralarını geri isteyip, para üstünün içinden de el çabukluğu ile 50 lirayı saklayıp geri 46 lira vermeleri biçimindeki eylemlerinde, paranın yakınanın elinden ya da üstünden alınmadığı gözetilerek haklarında TCY'nın 142. maddenin 1. fıkrasının (b) bendi ile uygulama yapılması gerekirken, aynı maddenin 2 inci fıkrasının (b) bendiyle yazılı biçimde hüküm kurulması; 2-Kalkışma aşamasında kalan ve yakınanın sanıklara ait 100 lirayı iade etmeden kolluğa haber vermesi üzerine, sanıkların aldıkları 50 lirayı geri vermeleri biçimindeki eylemlerinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, haklarında TCK' nın 168/1. maddesiyle indirim yapılması; 3-Sanıkların, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması; 4-Kabule göre; sanık ... hakkında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 3.2.2009 gün ve 2008/250 - 2009/13 sayılı kararında belirtilen ilkeler ışığında, hükümden önce 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren, 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5. maddesi uyarınca değerlendirme yapılmaması; Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... (...) ve ...’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen tebliğname gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 16.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/25139, K. 2013/404, T. 16.01.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2010-25139-e-2013-404-k-fbdf11308eb2