Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/24882 E. 2013/14794 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelemesinde; 21/07/2004 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasanın 3/B maddesi ile değiştirilen 1412 sayılı CMUK.nun 305/1.maddesi uyarınca ikibin Yeni Türk Lirasına kadar olan mahkumiyet hükümleri kesin olup, hüküm tarihi, cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün temyizi olanaklı olmadığından sanık savunmanının temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelemesine gelince; İddianame kapsamına göre, sanık ... hakkında İl Telekom Müdürlüğü'ne karşı hırsızlık suçundan zamanaşımı içinde karar verilmesi olanaklı görülmüştür. Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede; Sanıkların, belediyeye ait kanalizasyon kapaklarını çaldıkları 04.01.2006 tarihinde güneşin saat 16.38'de battığı, hırsızlık eyleminin sanık ...'ın anlatımına göre saat 18.00'den sonra gerçekleştiğinin, yakalama ve muhafaza altına alma tutanağına göre ise polis merkezine 19.30'da ihbar yapıldığının anlaşılması karşısında; suçun 5237 sayılı Yasanın 6/1-e maddesine göre gece sayılan zaman diliminde işlendiği halde 5237 sayılı yasanın 143/1.maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak; Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı biçimde “müştereken tahsiline” biçiminde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden “sanıklardan müştereken alınmasına” ilişkin bölüm çıkarılarak, “sanıklardan neden oldukları yargılama giderinin ayrı ayrı alınmasına” karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.