Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/24420 E. 2013/18621 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın savunmasında, yüklenen suçu işlemediğini iddia edip ileri sürmüş olması, soruşturma aşamasında sanık sıfatıyla savunması alınan ... tarafından ibraz edilen ve sanığa ait olduğu iddia edilen kimlik fotokopisinin sanığa ait olup olmadığının araştırılmaması, mahkumiyet hükmünün dayanağını teşkil eden tek delil konumundaki ...'nin beyanının okunarak ve kimlik fotokopisinin sanığa gösterilerek diyeceklerinin sorulmamış olması karşısında; öncelikle suça konu telefonu satarken ibraz edilen kimlik fotokopisinin sanığa ait olup olmadığı araştırılarak; ...'nin beyanı okunup, bu şahıs tarafından ibraz edilen kimlik fotokopisi de gösterilerek sanıktan diyecekleri sorulup, gerektiğinde kimlik fotokopisi altındaki imzanın sanığa ait olup olmadığı bilirkişi marifetiyle tespit edildikten sonra delillerin bir bütün halinde değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi, Kabule göre de; 2-Suçun gece işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu denetime olanak verecek biçimde karar yerinde açıklanıp tartışılmadan 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesine göre lehe Yasanın belirlenmesi için yapılan değerlendirmede 5237 sayılı TCY'nın 143/1. maddesi ile cezada arttırma yapılması, 3-5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca uygulanan yasa maddeleri ve ceza sürelerinin denetime olanak sağlanması bakımından karar yerinde gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 4-Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY'nin 493/1 (sanığa ait adlı sicil kaydındaki hükümlülüklerinin de getirtilerek incelenmesi suretiyle tekerürre esas hükümlülüğün bulunup bulunmadığının ve buna bağlı olarak 765 sayılı TCY'nin 522. maddesinin lehe hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesinden sonra) maddesine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nin aynı suça uyan 142/1-a (gece vakti ise 143/1), 53; 116/2 (gece vakti ise 116/4), 53; 151/1, 53. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri ışığında; 5271 sayılı CMK'nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçları ile ilgili olarak uzlaşma hükümleri de değerlendirilerek uygulamaya göre lehe Yasanın belirlenmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.