Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/20102 E. 2013/10757 K.

Konu: Hırsızlık, Kredi Kartının Kötüye Kullanılması

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2010/20102
Karar No
2013/10757
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık, Kredi Kartının Kötüye Kullanılması

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kartal 3. Asliye Ceza Mahkemesi) SUÇ : Hırsızlık, Kredi kartının kötüye kullanılması HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın ara sıra misafir olarak kaldığı yakınana ait evin anahtarını haksız bir şekilde edinerek, yakınana ait iki adet kredi kartını alıp farklı tarihlerde alış-veriş yapması şeklinde gerçekleşen olayda, sanık hakkında TCK'nın 245/1. maddesi uyarınca hüküm kurulurken aynı Yasa'nın 43/1. maddesi uyarınca cezasında artırım yapılmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 53. ./..

-2-

maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerine, “Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına,” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/20102, K. 2013/10757, T. 09.05.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2010-20102-e-2013-10757-k-36014fb04691