Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/18434 E. 2013/21269 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık ... hakkında erteleme hükümleri değerlendirilirken, tekrar suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat gelmediğinden bahisle sanık hakkında erteleme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği, aynı gerekçenin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin lehe olan 5395 sayılı Yasanın 23/2-b maddesi uyarınca da aranan subjektif şartlardan olduğu dikkate alındığında tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. Sanıkların, geceleyin yakınana ait kapıları kilitli ve suç tarihine göre pek fahiş değerdeki otomobili, sol ön kapı kilidini zorlayıp açarak direksiyon kutusunu kırıp düz kontak yapmak suretiyle otomobilin mülkiyetine yönelik hırsızlık suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında; sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi yerine 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından, sanık ... hakkında ise 765 sayılı TCK'nın 522/1. maddesi uyarınca indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müteselsilen tahsiline” karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “Yargılama giderinin müteselsilen tahsiline” ilişkin bölüm çıkarılarak, “Sanıklardan neden oldukları yargılama giderinin ayrı ayrı alınmasına” karar verilmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.