Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/15560 E. 2013/9074 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2010/15560
Karar No
2013/9074
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet, Düşme, Beraat Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: A-Katılan vekilinin sanık ... hakkındaki temyiz isteminin incelenmesinde; Suçtan zarar gören ...’ın 31.1.2007 tarihli oturumda, yaşı küçük olan sanık ... hakkında şikayetinden vazgeçtiğini belirttiği, kovuşturma evresindeki vazgeçmenin katılma hakkından da vazgeçmeyi içerdiğinin anlaşılması karşısında; katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince, istem gibi REDDİNE, B- Katılan vekilinin sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, C-Katılan vekilinin sanıklar ... ve ... hakkındaki temyiz istemi ile sanık ... savunmanının temyiz isteminin incelenmesine gelince; Sanıkların, katılana ait işyerinin kapı kilidini kırarak içeriye girip hırsızlık suçunu işledikleri ve yakınmanın da sürdüğünün anlaşılması karşısında; sanıklar ... ve ... hakkında zamanaşımı içerisinde gündüzleyin birden fazla kişiyle birlikte iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından işlem yapılması olanaklı görülmüş, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanıkların TCK’nun 53.maddesinin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1.fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması; 2-Sanık ...'in Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 6.10.2004 gün ve 2003/1245 Esas-2004/1019 Karar sayılı ilamıyla; sanık ...'in ise Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 3.6.2004 gün ve 2000/1256 Esas-2004/928 Karar sayılı ilamıyla; kesinleşmiş ve tekerrüre esas olan hükümlülükleri bulunduğu halde, haklarında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCY.nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 3-Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “eşit olarak” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/15560, K. 2013/9074, T. 25.04.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2010-15560-e-2013-9074-k-3075ec068027