Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/13938 E. 2013/22533 K.

Konu: Hırsızlık, Hırsızlık Malını Bilerek Satın Almak

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2010/13938
Karar No
2013/22533
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık, Hırsızlık Malını Bilerek Satın Almak

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, hırsızlık malını bilerek satın almak HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I- Sanıklar ... ve ... hakkında suç eşyasını satın alma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde; Sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 512/1. maddesindeki suçun gerektirdiği cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Yasanın 102/4, 104/2 maddelerinde öngörülen zamanaşımını kesici işlemlerden herhangi birisi gerçekleşmeden 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımının, suçun işlendiği 12.08.2003 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması; Bozmayı gerektirdiği anlaşıldığından, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki görüş bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince; 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı, 5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile, 765 sayılı TCY’nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, eylemin 5237 sayılı Yasa'nın 142/1-b maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra anılan Yasa'nın 151/1 ve 116/2 119/1-c maddesindeki iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları yönünden taraflara uzlaşma önerisinde bulunulup sonucuna göre lehe yasanın tespiti gerekirken bu konuda değerlendirme ve uygulama yapılmaması kanuna aykırı ise de uygulama sanık lehine olup ve bu hususlar karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanığın hazırlık soruşturması sırasında yakalandığında; çaldığı eşyalardan olan bilgisayarı sattığı kişiyi söyleyerek kısmi iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında; yakınana kısmi iadeye rıza gösterip göstermediği sorularak sonucuna göre 5237 sayılı Yasanın 168. maddesiyle uygulama yapılıp yapılmayacağının değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi, 2-5237 sayılı TCK’nın 7/3. maddesi uyarınca 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar nedeniyle aynı Yasanın 58/6-7-8. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi, 3-Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 13.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/13938, K. 2013/22533, T. 13.11.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2010-13938-e-2013-22533-k-ff8306291ee0