Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/13050 E. 2013/7784 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Suç tarihinin karar başlığında 05.08.2005 olarak yerinde eklenmesi olanaklı görülmüştür. Sanık ve yaşı küçük arkadaşının, gece 22:00 sıralarında yakınana ait işyerine girerek hırsızlık yaptıklarının anlaşılması karşısında; işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan 5237 sayılı TCK’nın 116/2-4 ve 119/1-c maddeleri uyarınca, sanık hakkında zamanaşımı içerisinde Cumhuriyet Başsavcılığınca işlem yapılması olanaklı görülmüş, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-) Gerekçeli karar başlığına suç tarihinin, 05.08.2005 yerine, 04.05.2005 olarak yanlış yazılması, 2-) Yakınanın işyerine açık olan penceresinden girip cep telefonu, bilgisayar, fotoğraf makinesi ve otomobiline ait anahtarı aldıktan sonra dışarı çıkan sanığın, sokakta park halinde bulunan yakınana ait otomobilin kapısını haksız ele geçirdiği anahtarla açıp çalıştırarak götürmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında; eyleminin bir bütün halinde 5237 sayılı TCK’nun 142/2-d maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, iki ayrı hırsızlık suçu kabul edilerek yazılı biçimde uygulama yapılması, 3-) 5237 sayılı TCK’nun 146. maddesindeki suçun oluşabilmesi için sanığın, çaldığı suça konu aracı geçici bir süre kullandıktan sonra geri iade etme amacında olması ve eşyanın suç işlemek için kullanılmamış olmasının gerektiği, anahtar uydurulup çalındıktan 2 gün sonra başka bir hırsızlık eylemi sırasında suça konu aracın çalışır vaziyette ele geçmesi biçimindeki eylemde kullanma hırsızlığı koşullarının bulunmadığının anlaşılması karşısında; kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde olmayan gerekçe ile yazılı biçimde sanığın cezasından indirim yapılması, 4-) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.