Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/27115 E. 2011/1379 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlığa teşebbüs, Mala zarar verme, Geceleyin iş yeri dokunulmazlığını bozma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanığın 30.1.2009 tarihli Cumhuriyet Savcılığındaki uzlaşma konusundaki anlatımı karşısında; işyeri dokunulmazlığını bozma suçunda uzlaşmaya ilişkin ve malazarar verme suçu bakımından da suç tarihine göre ;142.maddeye 5560 sayılı Yasanın 6.maddesiyle eklenen hüküm göz önüne alınarak tebliğnamedeki bozma düşünceleri benimsenmemiş;sanık hakkında hırsızlık suçunda ,eylemlerin kalkışma aşamasında kaldığı gözetilmeden yasal koşulları gerçekleşmeyen 168.maddesinin uygulanması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, Ancak; Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara,gerekçeye ve Hakimin takdirine göre diğer temyiz itirazı yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı Yasanın 53/1-c.maddesinde belirtilen haklardan, aynı maddenin 2.ve 3. fıkraları göz ardı edilerek, koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması, Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrası çıkartılıp, “53/1-a-b-c--d-e.maddesindeki haklarından 53/2.maddesi uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar,53/3. maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilen sanık hakkında söz konusu yasaklamaların sona erdirilmesine ’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.02.2011 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.