Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/25604 E. 2013/3774 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığını ihlal HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık savunmanının 01.12.2006 tarihli temyiz dilekçesinin içeriğinden hem hırsızlık, hem de işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarına yönelik temyiz itirazlarında bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede: Adli sicil kaydına göre, kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. maddesinin uygulama olanağının bulunmadığı kabul edilmiştir. Hırsızlık suçu için kurulan hükümde, temel uygulama maddesinin “5237 sayılı TCK'nın 142/1-b” olarak yazılması gerekirken, “142/1” olarak yazılması, ceza doğru uygulandığından, yerinde düzeltilmesi olanaklı maddi hata olarak kabul edilmiş; saat 03.00 sıralarında, hırsızlık yapmak için kapı kilidini kırıp şikayetçi olmayan mağdura ait manav dükkanına giren ve mağdurun ifadesine göre içeride maddi değeri olan bir şeyin bulunmaması nedeniyle, bir şey çalamadan dükkandan çıkıp gittiği kabul edilen sanığın, suça özgülediği kastının değer olarak düşük miktarda bir şeye yöneltildiğine ilişkin kanıt bulunmadığı ve sanığın da savunmasında bu yönde bir açıklama getirmediği, savunmasını “Dükkanın önünden geçerken dışarıdaki kasaların yere düşmüş olduğunu gördüğü ve bunları düzeltmeye çalıştığı” biçiminde suçu inkara yönelik bir kurguya dayandırdığı, oysa dükkanın kapı içerisine kimliğini düşürdüğü, bu bağlamda amacının hırsızlık olduğunun anlaşıldığı, adli sicil kaydına göre, daha önceki tarihlerde de hırsızlık suçlarını işlediği ve bu suçlardan mahkumiyet kararları verildiği dikkate alındığında; suçun işleniş şekli ve sanığın hırsızlık suçlarına yatkınlığı itibariyle, ortada hırsızlık suçunun oluşmasına rağmen cezalandırmayı gerektirecek boyutta bir haksızlığın varlığından söz edilemeyeceği, içeride çalınacak maddi değere haiz bir şey bulunmaması nedeniyle suçun kalkışma aşamasında kalması halinin, “değerin bilinemeyeceği ve bundan da sanığın yararlandırılması gerektiği” biçiminde bir sonuç çıkartılmasına neden olmayacağı gözetilmeden, somut olaya uygun düşmeyen gerekçe ile 5237 sayılı TCK'nın 145/1. maddesi uyarınca hırsızlık suçundan ceza vermekten vazgeçilmesine hükmedilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 04.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.