Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/22260 E. 2013/1205 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanık ... hakkında tekerrür nedeniyle, 765 sayılı Yasanın 81/1-3. maddesiyle hüküm kurulurken, ikinci suç için tayin edilecek cezaya tekerrürden dolayı eklenmesi gereken miktarın önceki suç için hükmedilmiş olan cezadan daha fazla olmayacağının gözetilmemesi, 2-5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY’nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanık ve suç arkadaşının yakınına ait fabrikanın sağlam ve dayanıklı kapı kilidini sert bir cisimle kırıp içeriye birden fazla girerek bir kısım eşya çaldıklarının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 43/1. maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra anılan Yasanın 151/1, 43/1. maddesindeki mala zarar verme ve 116/2, 43/1 maddesindeki işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarını da oluşturduğu ve bu suçlar yönünden de değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeyerek; eylemlerin oluşturduğu bütün suçlar nedeniyle uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılması, 3- Sanıklar hakkında uygulanan 765 sayılı TCY'nın 493/1, 80. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nın aynı suça uyan 142/1-b, 43/1; 116/2, 43/1 ve 43/1; 151/1, 43/1. maddeleriyle 5560 sayılı Yasa ile değişik CMK’nın 253 ve 254. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları yönünden uzlaşma hükümlerinin uygulanması durumunda 5237 sayılı Yasa hükümlerinin; aksi durumda ise uygulamaya göre sanıklar yararına olan yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 4-Suçları birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, "müteselsilen” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması, 5-Sanıkların bütün aşamalardaki savunmaları göz önüne alındığında aralarında menfaat çatışması olduğu, bu sebeple her ikisinin savunmasının aynı müdafiye yaptırılamayacağının gözetilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 152.maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve Ünal Korkmaz savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.01.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.