Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/22052 E. 2012/21816 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, Mala Zarar Verme HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I- Sanıklar hakkında mala zarar verme; sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde; Oluş ve dosya içeriğine göre sanık ...’in hırsızlık eylemine uyan ve 765 sayılı TCY’nın 493/1, 61/1, 522, 55/3, 59/2, 102/3, 104/2. maddelerine göre, hükümden önce 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nın aynı suça uyan 142/1-b, 31/3, 62, 66/1-e, 66/2, 67/4, 116/1, 31/3, 62, 66/1-e, 66/2, 67/4; 151/1, 31/3, 62, 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasanın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık; sanıklara yüklenen ve 765 sayılı TCY'nın 516/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın alt ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde yazılı 7 yıl 6 aylık zamanaşımının, suç tarihi olan 10.11.2004 ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, II- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince; Sanığın önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğünün bulunması nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede; Sanığın, yakınana ait evin demir panjurlarının etrafındaki duvarı kazıyıp delmeye ve demir kapısını kilit bölgesinden açmaya çalışmak suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, eyleminin 765 sayılı TCK'nun 493/1. fıkrasına uyduğu gözetilmeden aynı yasanın 491/4. maddesi ile hüküm kurulması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Yargılama giderinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “müteselsilen” sözcüğü çıkarılıp, yerine “sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı” ifadesinin yazılması suretiyle diğer yönleri, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.