Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/20712 E. 2013/126 K. – Yağma

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ :Yağma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 25.09.2009 gün ve 2009/174065 sayılı tebliğnamesinin, mahkemenin 28.06.2005 gün ve 2000/38 Esas, 2000/150 Ek karar sayılı uyarlama hükmü için düzenlendiği kabul edilerek yapılan incelemede: Uyarlama yargısına esas alınan ve Dairemizce onanarak kesinleşen 01.06.2000 tarihli hükümde, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan da mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşıldığına göre, bu suça ilişkin hüküm için yerinde uyarlama kararı alınması olanaklı kabul edilmiştir. Yağma suçundan kurulan uyarlama hükmüne yönelik incelemede: Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 27.12.2005 tarih 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih 2006/5-182/182 sayılı kararları ve Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerekir. İnceleme konusu karara gelince; Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Yağma suçunun hükümlü ... tarafından silahla ve gece vakti işlendiği anlaşılıp kabul edildiğine göre, eylemin 5237 sayılı TCK’nın 149/1. madde ve fıkrasının (a) bendinin yanı sıra, ayrıca (h) bendinin uygulanmasını gerektirdiği düşünülmeden, (c) bendi ile uygulama yapılması ve aynı Yasanın 61/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken birden fazla nitelikli halin varlığı dikkate alınarak temel ceza süresinin takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurulması, 2- Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak hükümlünün 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a),(b),(c),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, anılan maddenin 3. fıkrasında yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, 3- Hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 497/1, 522/1(pek aşırı değer), 59/2, 31, 33, 95/2. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 149/1-a-h, 62/1, 53/1-2-3. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, 5237 sayılı Yasa hükümlerinin, hükümlü yararına olduğunun kabulünde zorunluluk bulunması, 4- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, hükümlü yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, yağma suçunu oluşturan eylem nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 61/1. maddesindeki ölçütler dikkate alınarak, temel cezanın ne şekilde saptanacağının takdiri ile bireyselleştirmenin yapılması için duruşma açılmasının zorunlu bulunduğu düşünülmeden, dosya üzerinden yazılı biçimde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...’ın temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.06.2000 tarihli ilk hükümdeki ceza süresini aşmamak koşuluyla infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.