Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/19900 E. 2013/6267 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet TEMYİZ EDENLER : Sanıklar savunmanları Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Adli sicil kaydına göre, silinme şartları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasası'nın 23. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.10.2007 gün ve 2007/6-195 esas, 2007/197 sayılı kararı ışığında, sanıkların olay tarihinde yakınanın çalıştığı hastanenin kapısı açık bırakılan doktor odasına saat 14:00 sıralarında girerek kol çantasını alıp çıktıktan sonra boş bir inşaat alanına gidip çanta içerisinde bulunan 4.00.-TL ile yakınanın otomobilinin anahtarı ve aynı araca ait ruhsatı görüp, hemen hastahane yakınlarındaki sokak üzerinde park halinde bulunan otomobile ulaşıp bu kere saat 14:30 sıralarında haksız yere ellerinde bulundurdukları anahtar ile otomobili çalıştırıp alarak ayrıldıkları, aynı gün saat 15:30'da kolluk tarafından yapılan yol kontrolünde sanıkların araç ile birlikte yakalandıkları olayda; sanıkların yakınana karşı yakınana karşı kesintiye uğratmadan ve zaman aralığı kabul edilecek bir fasıla vermeden gerçekleştirdikleri eylemlerinin bir bütün halinde tek bir hırsızlık suçunu oluşturduğu, gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması, 2-Sanık ... hakkında; suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 23. maddesinin değerlendirme dışı bırakılması, 3-Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.