Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/1260 E. 2013/5515 K. – Hırsızlık, Konut
Konu: Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığını Bozmak, Mala Zarar Verme
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2009/1260
- Karar No
- 2013/5515
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık, Konut Dokunulmazlığını Bozmak, Mala Zarar Verme
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozmak, mala zarar verme HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 53.maddeleri gereğince 2 yıl; 116/1, 53.maddeleri uyarınca 6 ay; 151, 53, 58. maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına hükmedilmesine ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ilişkin Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-5271 sayılı CMK'nın 191/1. maddesine aykırı olarak iddianamenin kabulü kararı okunmadan duruşmaya başlanması, 2-Sanığın hazırlık soruşturması sırasında kolluk tarafından şüphe üzerine bir kısım suç eşyası ile birlikte yakalandığında; yakınanın henüz müracaatı olmadan suça konu eşyaları çaldığı yer ve beş şişe alkollü içeceği sattığı işyerini gösterip iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 168. maddesiyle uygulama olanağının karar yerinde tartışmasız bırakılması, 3-Gündüzleyin konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları yönünden, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 73/8 ve 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. maddeleri uyarınca taraflara usulünce uzlaşma önerisinde bulunularak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi, 4-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; öncelikle denetime olanak sağlanması açısından Çeşme Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15.06.2001 gün ve 2000/46-2001/ 148 sayılı ilamının kesinleşme ve infaz tarihlerini gösterir onaylı sureti getirtilip, infaz tarihleri duraksamasız olarak saptanıp, 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulama koşulunun belirlenmesinden sonra tekerrüre esas alınan ilamdaki içtima çözülüp, hükümlerden en ağırının tekerrüre esas alınması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi, 5-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.