Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/12044 E. 2011/48416 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 765 sayılı Yasaya göre hırsızlık suçunu oluşturan eylem nedeniyle uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması, 2-5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1.maddesinde yer alan suçun ögelerinin farklı olduğu;5237 sayılı TCK. uyarınca tam olarak tespit edilemeyen saatte yakınana ait işyerine şahsi çeviklik ile girilerek yapılan hırsızlık eyleminin,yakınana karşı hırsızlığın yanı sıra, 116/2 maddesi uyarınca işyeri dokunulmazlığını bozmak suçunu da oluşturduğu, 765 sayılı TCK. 493/1, 522(pek fahiş), 59/2 maddeleri ile 5237 sayılı TCK. 142/1-b,62, 53,116/2, 62, 53. maddeleri uyarınca karşılaştırma yapıldıktan sonra, işyeri dokunulmazlığını bozmak suçu ile ilgili uzlaşma hükümleri de değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,15.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.