Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/11771 E. 2013/6098 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağma, Silahla tehdit, 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanıklar ... ve ... hakkında yağma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde; Hükmedilen cezaların süresine göre, sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanlarının duruşmalı inceleme isteminin, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 318 ve 421. maddeleri gereğince REDDİNE, Sanık ...'in diğer sanıklar ... ve ... ile birlikte, önceden yaptıkları fikir ve eylem birliği içerisinde, yakınanlar ..., ... ve ...'ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında eylemin, 5237 sayılı Yasa'nın 37/1. maddesi delaletiyle aynı Yasa'nın 109/2, 109/3-b maddesine uyduğu halde yazılı şekilde karar verilmesi, sanıklar ... ve ...'in yakınan ...'a karşı yağma eylemini iş yerinde gerçekleştirmiş olmaları karşısında sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 149/1-d maddesi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, sanık ...'nın yakınan ...'in telefonunu iş yerinde yağmalaması biçiminde gerçekleşen eylemde, hakkında 5237 sayılı TCK’nın 149/1-d maddesi yerine aynı Yasa'nın 148/1. maddesiyle hüküm kurulması; karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanığın ... kabul edilen eylemi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kapsamı dışında kalan bir cezanın hükmolunması gerekirken, yanılgılı uygulama sonucu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanabilme sınırı içerisine giren bir cezanın verilmesi halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez. Aksi halin, sanığın; önceki yanılgılı uygulama sebebiyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılmasının sağlanmasına, hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açacağını belirten Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 esas-2008/43 sayılı kararı gereğince, sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerim istem gibi ONANMASINA, II-Sanık ... hakkında silahla tehdit, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasa'ya aykırılık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince; Oluş ve dosya kapsamına göre sanık ...'nın eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 188/3, 102/4, 104/2. maddelerine göre, hükümden önce 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nın aynı suça uyan 106/2-a, 66/1-e, 66/2, 67/4; maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin ve sanık ...'ın eylemine uyan 6136 sayılı Yasa'nın 13/1 maddesindeki suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin; suç tarihleri olan 29.11.2004 ve 14.01.2005 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş olması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 27/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.