Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2008/9166 E. 2012/7150 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Gece vakti yakınana ait iş yerine girerek atılı suçu işleyen sanıklar hakkında, zamanaşımı içerisinde iş yeri dokunulmazlığını bozma eylemleri ile ilgili yerinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-) 28.08.2005 tarihli yakalama tutanağı içeriği ve tutanak tanıklarının beyanlarına göre; İhbar üzerine olay yerine gelen kolluk görevlilerinin, sanıkları, yakınanın işyerinden 100 metre uzaktaki başka bir sokak üzerinde, çaldıkları bilgisayarları taşırken gördükleri, polisler tarafından farkedildiklerini anlayan sanıkların ellerindeki eşyaları atarak kaçmaya başladıkları ancak kovalamaca sonucu yakalandıklarının anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs aşamasında kaldığı kabulü ile eksik ceza tayini, 2-) Sanıklar savunmanlarının, son oturumda lehe olan yasa hükümlerinin uygulanması isteklerinin, 5237 sayılı TCY’nın 62/1. maddesini de kapsadığı gözetilmeden, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi, 3-) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanık ...'ın adli sicil kaydında yazılı mahkumiyetlerinin içinde en ağırının Nazilli Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20.03.2003 gün 2002/149 esas ve 2003/267 sayılı kararına konu olan hırsızlık suçundan hükmedilen 5 yıl hapis cezası olduğu ve sadece bu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılarak infazda duraksamaya neden olunması, 4-) Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı biçimde “müteselsilen tahsiline” biçiminde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanları ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.