Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2008/17574 E. 2012/12053 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2008/17574
- Karar No
- 2012/12053
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın; gece saat 02:00 sıralarında; yakınanın evinin içinden geçişi bulunmayan; ayrı giriş çıkış kapılarına sahip, bu sebeple, konutun eklentisi niteliğinde sayılamayacak olan hayvan barınağının sağlam ve muhkem olan duvarını kırıp içeri girdiği; burada bulunan 4 adet büyükbaş hayvanı dışarı çıkardığı; kamyonete götürürken bir tanesini çamura saplandığı için bırakmak zorunda kaldığı; diğerlerini yükleyerek suç arkadaşı ile beraber satıp, paralarını aldıkları; yakalandıklarında ise sattıkları kişileri göstererek buradan alınıp iadesini sağladıkları; yakınanın; hayvanlarından üçünün sanıkların göstermesi ile diğerinin ise çevrede bulunarak iade edildiğini ve şikayetçi olmadığını beyan ettiği olayda; 1-Suça konu hayvanları satın alanların zararının giderilip giderilmediği tespit edilmeden 765 sayılı TCK’nın 523/1. maddesinin uygulanması, 2-Yakınana kısmi iadeye rızası olup olmadığını sorularak 168. maddesinin uygulama koşullarının takdiri gerektiğinin gözetilmemesi, 3- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 493/1, 522 (pek fahiş), 81/2, 3. maddeleriyle 5237 sayılı Yasanın 142/2-g, 143, 168, 53. maddeleri uyarınca uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması, 4-Uygulamaya göre de; Sanık hakkında kurulan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iadesine konu 22.12.2004 tarihli ilk hükümde sonuç ceza “3 yıl 12 Ay” olarak belirlendiği halde aleyhe temyiz istemi olmadığı da dikkate alınarak, sanığın kazanılmış hakları gözetilmeden sonuç cezanın “4 yıl” olarak belirlenmesi suretiyle 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 04.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.