Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2008/15896 E. 2012/1838 K. – Yağma

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağma HÜKÜM : 5237 sayılı TCK. 142/1-c, 143, 45/2, 62, 63. maddeleri 1 yıl 8 ay hapis 765 sayılı TCK. 258/1-3, 59, 81/1, 40. maddeleri 1 ay 25 gün hapis Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafindan işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın gece vakti Zonguldak Tren Garı’nda bulunan yakınan ... tarafından işletilen Gar Büfe isimli büfeden sağlam ve muhkem kapı kilidini kırarak hırsızlık yaptığı sırada, gar binasında koruma görevi yapan koruma görevlileri yakınan ... ve ... tarafindan fark edilerek yakalanmak istendiği, sanığın çalıp cebine koyduğu 21 paket sigara ile birlikte kaçmak istediği, adı geçen görevlilerin kendisine engel olmak istemeleri üzerine görevli yakınan ...’ı itekleyerek zor kullanmak suretiyle mukavemet ettiği ve kendisine kelepçe takılırken kelepçeyi kırdığı, ancak kaçırmayıp yakalandığı anlaşılıp kabul edildiğine göre; 765 sayılı TCK’nın 495/2. maddesinde düzenlenen dolaylı yağma suçunun 5237 sayılı TCK’nda öngörülmemiş olması nedeniyle, sanığın sübut bulan eyleminin aynı yasanın 142/1-c, 143/1, 35/2, 62/1, 265/1, 62/1. maddelerine uyan hırsızlığa kalkışma ve görevi yaptırmarnak için direnme suçlarını oluşturduğu ve bu maddeler doğrultusunda uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden; hırsızlığa kalkışma ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarına ilişkin yasa maddelerinin 765 ve 5237 sayılı Yasalar çerçevesinde kendi içlerinde değerlendirilmesi suretiyle yazılı biçimde hüküm kurulması, 2- Hırsızlık suçu için kurulan hükümde 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olduğu kabul edilip uygulama yapıldığına göre, kasten işlenen suçlarda hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinde öngörülen belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısının ve sanık savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.