Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2008/14470 E. 2012/17050 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hükmün, 765 sayılı ve 5237 sayılı Yasaların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve her iki Yasaya göre, uygulanan yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı ayrı saptanıp, sonuç cezalar karşılaştırılarak, sanık yararına olan yasanın belirlenip hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde uygulama yapılması, 2-5237 sayılı TCK’nın 116/2-4, 151/1. maddelerinde düzenlenen işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarının suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma kapsamında kaldığı gözetilmeyip, uzlaşma girişiminde bulunulmadan yazılı biçimde lehe yasa karşılaştırması yapılarak hüküm kurulması, 3-Sanığın soruşturma aşamasında katılana ait işyerinden çaldığı diz üstü bilgisayarı sattığı yeri söylerek bu eşyanın ele geçmesini sağladığı ve katılanın zararını kısmen karşıladığının anlaşılması karşısında; katılana kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, 4- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522/1. (normal değer) maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, [168/1-4 (rıza gösterilmesi halinde)], 53, 116/2-4, 53, 151/1, 53 maddelerinde öngörülen cezaların türleri, alt ve üst sınırları (işyeri dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçları bakımından 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen “uzlaşma” hükümleri) değerlendirilip, sonucuna göre lehe yasanın saptanması gerektiğinin düşünülmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.