Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2008/13076 E. 2012/18870 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Hükümlü ...'un temyiz talebinin incelenmesinde; Mahkeme tarafından verilen önceki hükmü temyiz etmeyen ve sirayet nedeniyle mahkemece verilen ikinci hükmü temyize yetkisi bulunmayan hükümlü ...'un temyiz itirazının 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollaması ile CMUK’nun 317. maddesi uyarınca, isteme uygun olarak REDDİNE; II-Sanık ...'un temyiz talebinin incelenmesine gelince; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, uyulan bozmaya, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanıklardan ...'un yakalandığında yakınan ...'dan çalınan eşyaların yerini gösterdiği ve soruşturma aşamasında bu eşyaların bir kısmının iadesinin sağlandığının anlaşılması karşısında kısmi iade nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yakınanın rıza gösterip göstermediği sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCY'nin 168/1-4.maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, 2-Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1. maddesine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nin aynı suça uyan 142/1-b, 143/1 (yakınanın kısmi iadeye onay vermesi halinde 168/1-4), 53, 116/2-4, 119/1-c, 53. maddelerinde öngörülen cezaların alt ve üst sınırları değerlendirilip, sonucuna göre 5237 sayılı Yasanın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, lehe olan yasanın yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, 3-Suçu diğer sanıkla ile birlikte işleyen sanığın neden olduğu yargılama giderlerinden ayrı sorumlu tutulması yerine yazılı biçimde uygulama yapılarak 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.