Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2007/23005 E. 2011/1493 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağma, 6136 sayılı kanuna muhalefet HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 08.11.2007 tarihli görevsizlik kararı ile Daireye gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya üzerinde kurulan uyarlama kararında, yasa yolu açıklamasının T.C.Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak yapılmadığı anlaşıldığından; hükümlülerin temyiz istemlerinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih,2006/5-182/182 sayılı kararları ve Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre: sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerekir. İnceleme konusu karara gelince; Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Yakınana ait konuta gündüz vakti girerek, silahla yağma suçunu işleyen hükümlüler hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 149.maddesinin 1.fıkrasının (a) ve (c) bendlerinin yanı sıra, suçun konutta işlenmiş olması nedeniyle (d) bendinin de uygulanması ve somut olayda birden fazla nitelikli halin gerçekleştirilmiş olması nedeniyle aynı Yasanın 61/1.maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken bunların da değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan uygulama yapılırken “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve denetimli serbestlik tedbirinin” hangi hükümlü için uygulandığının hükümde gösterilmemesi ve 5237 sayılı TCK’nın 7/3 maddesi gereğince, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar nedeniyle aynı Yasanın 58/6-7.maddesinde düzenlenen “mükerrirlere özgü infaz hükümlerinin ve denetimli serbestlik tedbirinin” uygulanamayacağının düşünülmemesi, 3- 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, hükümlüler yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, temel cezaların ne şekilde saptanacağının takdiri ile bireyselleştirmenin yapılması için duruşma açılmasının zorunlu bulunduğu gözetilmeden, dosya üzerinden yazılı biçimde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, hükümlüler ... ve ...'ın temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının hükümlüler yararına kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 21.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. .