Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2007/20020 E. 2010/13254 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I- Hükümlü ... hakkında yapılan incelemede: Hükümlü ... hakkında kurulan Derinkuyu Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2005 gün ve 2001/19 Esas 2005/27 Karar sayılı önceki hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 tarih ve 2007/125-186 sayılı kararında açıklandığı gibi, adı geçen hükümlü hakkındaki temyiz edilmeden kesinleşen ilk hüküm, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olabilir ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemez. Hükümlü ... hakkındaki kararın kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık olan ... ve ...'a ilişkin ilk hükmün, adı geçen sanıklarca temyiz edilmesi ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, 5320 sayılı Kanunun 8/2. maddesinin verdiği yetki çerçevesinde iadesi üzerine, hakkında hüküm kesinleşmiş olan ...'ün tekrar yargılanma sürecine dahil edilerek, 2. hükmün kurulduğu anlaşılmaktadır. Kurulan bu ikinci hüküm, hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün değildir. Bu nedenlerle; ... hakkında yeniden kurulan 22.03.2007 tarihli 2. hükme yönelik, konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollaması ile CMUK’nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak REDDİNE; II- Sanıklar ... ve ... hakkında yapılan incelemede: Sanıklar kolluk görevlileri tarafından yakalandıklarında, çaldıkları eşyanın bir kısmının bulundukları yerleri söyleyerek kısmi iadeyi sağladıklarının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nun 168/1-4. maddesi gereğince etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin ve geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak suçunun birden fazla kişi tarafından el ve işbirliği içinde işlendiği anlaşıldığı halde, lehe yasanın değerlendirilmesi için yapılan uygulamada, anılan Yasanın 119/1-c maddesi ile cezada arttırma yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesinin uygulanması suretiyle hükmedilen ceza süresi nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 12.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.