Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2007/19902 E. 2010/2092 K.

Hırsızlık suçundan sanık ...'nın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 493/1, 522. maddeleri uyarınca 3 yıl 3 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, KAYSERİ 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/11/2001 tarihli ve 1999/728 esas, 2001/1175 sayılı kararının infazı sırasında 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe hükümlerin uygulanması talebi üzerine, sanığın mahkûmiyetine yeterli delil olmadığından beraatine ilişkin, aynı Mahkemenin 25/04/2007 tarihli ve 1999/728 esas, 2001/1175 sayılı ek kararına karşı Adalet Bakanlığının 12.09.2007 gün ve 2006/45734 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.09.2007 gün ve KYB2007/190012 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 04/10/2007 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi: Anılan Yazıda; Tüm dosya kapsamına göre; (1- 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un "Lehe olan hükümlerin uygulanmasında usul" başlıklı 9. Maddesi 3. fıkrasında "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir.", 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Zaman bakımından uygulama" başlıklı 7. maddesi 2. fıkrasında " Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." şeklindeki düzenlemeler gereği, sanık lehine olan cezanın belirlenebilmesinin, mahkemesince her iki kanun hükümlerinin bir bütün hâlinde olaya uygulanmasıyla mümkün olacağı, somut olayda ise 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu hükümleri dikkate alınmaksızın ve lehe olup olmadığı değerlendirilmeksizin, 765 sayılı Kanun hükümleri uyarınca karar verilmesinde, 2- Uyarlama kararlarının her iki yasanın karşılaştırılması yapılarak sanığın lehine olan cezanın tesbitine yönelik olduğu, mahkemenin suçun sübutuna ilişkin delilleri yeniden değerlendiremeyeceği gözetilmeksizin sanığın delil yetersizliği nedeniyle beraatine karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir. TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı, incelenen dosya içeriğine göre; Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 14.04.2009 ve 2008/1-261-2009/97 sayılı kararında belirtildiği üzere; uyarlama yargılamasının amacı, kesinleşmiş hükümde suç olduğu saptanan olaya ilişkin lehe hükmün belirlenmesi ve uygulanması ile sınırlı olduğundan, yeniden bir olay yargılaması yapılmasını gerektiren ayrıksı durumlar dışında, önceki yargılamada iddia ve savunma olarak ileri sürülen görüşler ile delillerin tartışılması ve değerlendirilmesine gerek bulunmadığı gözetilmeden, istisnai bir yargılama faaliyeti olan uyarlama yargılamasında, yeniden kanıt toplayıp, önceki hükümde sabit kabul edilen maddi olayların bu ... sübut bulmadığından bahisle, beraat kararı verilmesine olanak bulunmadığı düşünülmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi, Usul ve yasaya aykırı olduğundan, kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile hırsızlık suçundan sanık ...'nın hakkında Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesince verilip kesinleşen 25.04.2007 tarih ve 1999/728- 2001/1175 sayılı ek kararın 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, maddi ceza hukukuna ilişkin infaz aşamasındaki lehe uygulamaların kazanılmış hak teşkil etmeyeceği gözetilerek, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasasının 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca Mahkemece yeniden yapılacak yargılama sonucuna göre gereken hükmün verilmesine, 03/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.