Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2007/19246 E. 2012/3463 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, 5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu; olay günü gündüz saatlerinde sanık ...'ın yakınanın dairesinin bulunduğu Beyoğlundaki apartmana girip çalmak için toplayıp çarşafa sardığı yakınana ait eşyaları alamadan yandaki binaya kaçmak için saklandığı ve orada yakalandığının anlaşılması karşısında;sanığın eylemine uyan, 765 sayılı yasa 493/1, 62/1, 522/1 (normal) ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 35/1.maddelerine uyan hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 151/1.maddesine uyan mala zarar vermek ve 116/1. Maddesine uyan konut dokunulmazlığını bozmak suçlarını da oluşturduğu, öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında; 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca mala zarar vermek ve konut dokunulmazlığını ihlal suçları ile ilgili olarak uzlaşma hükümleri de değerlendirilerek uygulama yapılıp, her iki yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 29.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.