Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2007/17550 E. 2012/3431 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanığın Adli sicil kaydında yer alan ve mahkeme tarafından celp olunan eski hükümlülük kaydının Edremit Sulh Ceza Mahkemesinin 22.2.2001 gün 2000/575 esas, 2001/71 karar sayılı ve 7.6.2002 tarihinde kesinleşen ilam olup anılan ilamda iki ayrı mağdura karşı hırsızlık suçundan TCK.nın 491/ilk, 522. maddeleri uyarınca iki kez 3 ay 20 gün hapis cezasına hükmedildiği verilen cezaların içtimai olduğu anlaşılmıştır. 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesi ile uygulamada ise tekerrüre esas ilamın denetime olanak verecek şekilde gösterilmesi gerekmektedir. Dosya içeriğine anılan ilam içtimalı olup bunun çözülerek sadece bir mağdura yönelik TCK.nın 491/ilk, 522 . maddeleri uyarınca belirlenen 3 ay 10 günlük hapis cezasının tekerrüre esas alınabileceği anlaşılıp bu husus yerinde eklenmesi olanaklı görülmekle yapılan incelemede; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması; Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektir- mediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. Maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerine, “Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına,” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.