Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2007/12233 E. 2010/14429 K. – Yağma

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Uyarlama kararlarında temyizin incelenmesinin duruşmalı yapılması mümkün olmadığından, hükümlünün duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi gereğince REDDİNE, I- Hükümlünün, yakınanlar ... ve ...’a yönelik eylemlerinden kurulan hükmün incelenmesinde: Hükümlünün, yakınanlara yönelik yağma suçlarından eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK.nun 149. maddesi ile hüküm kurulurken hangi bentlerle uygulama yapıldığının kararda gösterilmemesi, kurulan gerekçe karşısında sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan hükümlünün mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması, Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... ve savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II- Hükümlünün, yakınan ...’ya yönelik eyleminden dolayı kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- 5237 sayılı TCK.nun 148 ve 149. maddelerinde tanımlanan yağma suçu ile 765 sayılı TCK.nun 499/1. maddesinde yer alan yağma suçunun öğelerinin farklı olduğu, hükümlünün, müşteri sıfatıyla bindiği ticari taksisinde yakınanı yağmaladıktan sonra silah zoruyla alıkoyarak yaklaşık 2 saat kadar daha araç ile dolaştığının anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 149/1-a-h maddesine uyan yağma suçunun yanı sıra, aynı Yasanın 109/2, 109/3-a maddelerine uyan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu da oluşturduğu, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı Yasaya göre yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını oluşturan eylemler nedeniyle uygulama yapılıp lehe Yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2- Hükümlünün, yağma suçunu silahla ve geceleyin işlediğinin anlaşılması karşısında; hakkında 5237 sayılı TCK.nun 149/1. maddesi ile temel ceza belirlenirken, hangi bentler ile uygulama yapıldığının karar yerinde gösterilmemesi, 3- Hükümlünün eylemine uygulanan 765 sayılı TCK.nun 497/1, 59/2, 81/2-3, 31, 33. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 149/1.a-h, 62/1, 53/1; 109/2-3.a, 62/1, 53/1. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, hükümlü yararına olan Yasanın uygulama sırasında belirlenmesinde zorunluluk bulunması, 4- 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan hükümlünün mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması, Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü yararına uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 27.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.