Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2007/10572 E. 2011/47392 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve 5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu gözetilip; 765 sayılı Yasa uyarınca sanığa verilmesi gerekli ceza miktarı, uygulanacak yasa maddeleri, artırım ve indirim oranlarıyla birlikte denetime olanak verecek biçimde gösterilmeden, 5237 sayılı Yasanın sanık lehine olduğu kabul edilip; yan binanın çatısından yakınanın terasına geçip, sağlam nitelikteki kapı kilidini kırarak içeriden ziynet eşyası çalan sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddelerine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Yasanın 116/1 ve 151/1. maddelerine uyan geceleyin konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu gözetilip bu suçlardan ceza verilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması;

2-Kabule göre;

a) Temel cezanın belirlendiği uygulama maddesinin hüküm fıkrasında 142/b-2 biçiminde yanlış gösterilmesi; b) Sanığın yakalanmasından sonra çaldığı ziynet eşyasının bir kısmını verdiği kişiyi gösterip ele geçmesini ve yakınana iadesini sağlamış olması nedeniyle hakkında 5237 sayılı TCY.nın 168/4. maddesinin uygulanma koşullarının araştırılmaması;

c) Suçun gece işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde gösterilmeden, hükmolunan cezanın 5237 sayılı Yasanın 143/1. maddesiyle artırılması

d) 2 yıl olarak belirlenen temel cezadan, gece nedeniyle 1/3 oranında artırım yapılırken, 2 yıl 8 ay yerine hesap hatası sonucu 3 yıl belirlenip, sonuçta fazla cezaya hükmolunması;

3-Yukarıda belirtilen bozma sebeplerine göre, sanık yararına olan yasanın yeniden belirlenmesi zorunluluğu;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen tebliğname gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 07.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.