Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2006/7879 E. 2010/4766 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı, anlaşılmakla yapılan incelemede; Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Hükmün son bölümünde kararın sanık savunmanının yüzüne karşı verildiğinin belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 221/1-a maddesine aykırı davranılması, 2-Sanığın, suçtan doğan zararın tamamını soruşturma aşamasında 19/11/2004 tarihinde katılan Kuruma ödediğinin anlaşılması karşısında; hükmolunan cezadan 765 sayılı TCK.nun 523/1. maddesiyle indirim yapılması gerektiğinin düşünülmeden, yazılı biçimde hüküm kurulması, 3-Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/09/1999 tarihinde yerine getirilen 30/06/1999 gün ve 798-434 sayılı kararı ile tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, sanık hakkında 765 sayılı TCK.nun 81/1-3. maddesinin uygulanmaması, 4-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2006 gün ve 167/198 sayılı kararı ışığında, feri ceza niteliğindeki gecikme zammına ilişkin 647 sayılı Yasanın 5/5. maddesinin, 5275 sayılı Yasanın 122/1. maddesi ile 1.6.2005 tarihinde yürürlükten kaldırılmış olduğunun gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza süresi bakımından kazanılmış hakkının korunmasına, 22.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.