Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2006/18010 E. 2010/6340 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: 5560 sayılı Yasa ile 5271 sayılı CMK.nun 150/3. maddesinde yapılan değişiklik ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.12.2006 günlü 2006/8-317, 2006/319 sayılı kararı karşısında; hükmün tefhim edildiği 29.12.2005 günlü oturumda sanığa savunman atanıp bu savunmanı hazır bulundurulmaksızın karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 150/3, 151/1, 188/1, 289/3-e maddelerine aykırı davranılması, ve sanığın gece sayılan zaman dilimi içerisinde yakınana ait işyerinin sağlam ve dayanıklı olmadığı keşfen belirlenen vitrin camını kırıp buradan içeriye girmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında; yakınanın şikayetçi olmaması da gözetildiğinde, eylemin 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b maddesinde belirtilen hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 116/2-4. maddesindeki işyeri dokunulmazlığını bozmak suçunu da oluşturduğu düşünülmeden, hükmün gerekçe kısmında lehe yasanın belirlenebilmesi amacıyla yapılan karşılaştırma sırasında yazılı maddenin değerlendirilmemesi, 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozmak suçlarını oluşturan eylem nedeniyle uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı, ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması sonuca etkili olmadığından, sanık kendiliğinden gelip suçunu ikrar ederek çaldığı malları iade ettiğini belirtmiş ise de; suça konu malların iade edildiğine ilişkin dosyada sanığın iddiasından başka kanıt bulunmadığı gözetilmeden, rızai iadenin ve dolayısıyla 765 sayılı TCY’nın 523. maddesinin uygulanma koşullarının ne surette oluştuğu da kararda açıklanıp gösterilmeden, anılan madde ile cezadan indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedenleri yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ...’ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 13.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.