Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2006/15768 E. 2010/170 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-) 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanıklar yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 5237 sayılı Yasalara göre hırsızlık ve mala zarar verme suçlarını oluşturan eylemleri nedeniyle uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre uygulanan Yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması, 2-) Sanıkların, yakınana ait aracın sağlam ve dayanıklı olan cam fitilini ve camı tornavida ile çıkarıp kapısını açmak suretiyle araç içerisine girdikten sonra, torpidoda buldukları yedek anahtarı kullanarak aracı çaldıklarının anlaşılması karşısında; sanıkların eylemlerine uyan 765 sayılı TCY'nın 493/1-2-son, 522, 59/2, (... hakkında ayrıca 81/2). maddeleriyle, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nın aynı suça uyan 142/2-d, 143, 62; 151/1, 62. maddelerinde öngörülen cezaların alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında; lehe yasanın saptanması gerektiğinin gözetilmemesi, 3-) Sanıklar hakkında ortak yapılan yargılama giderlerinin paylarına düşen miktarlarda ayrı ayrı alınması yerine, “müştereken ve müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması, 4-) Kabul ve uygulamaya göre de; Sanıklar hakkında 765 sayılı TCY’nın hükümleri uyarınca uygulama yapılmasına rağmen, 5237 sayılı Yasanın 54. maddesinin uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması, Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi bakımından sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına, 19.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.