Yargıtay 5. Hukuk Dairesi 2010/4278 E. 2010/11505 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R – Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem bakımından doğrudur. Bu nedenle; davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak; 1-Aynı köyden dairemize intikal eden dava dosyalarında, taşınmazlara buğday ve bostan münavebesi uygulanmak suretiyle değer biçildiği gözetilerek sözü edilen münavebe bitkileri ve verileri esas alınarak değer biçilmesi gerekirken 1267 parsel sayılı taşınmaza buğday, domates münavebesi uygulayan ve 1271 parsel sayılı taşınmazda ise bostan verilerini düşük alan bilirkişi kurulu raporu doğrultusunda az bedele hükmedilmesi, 2-Taşınmazların bilirkişi kurulu raporunda yazılı özelliklerine göre kapitalizasyon faiz oranının % 4 olması gerektiği gözetilmeden, % 5 kapitalizasyon faizine göre hesaplama yapan rapora göre hüküm kurulması, 3-Hesaplama yapılırken, üretim giderlerine bilinmeyen masraflar, idarecilik giderleri ve sermaye faizinin eklenmesi sureti ile üretim gideri yüksek alınarak kamulaştırma bedelinin az tespiti, 4-Dava konusu 1271 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan 260 m2'lik bölümünün yüzölçümü ve geometrik durumu nazara alındığında, bu kısmın tamamının bedeline hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, 5-Davacı idare harçtan bağışık olmadığı halde, muafiyet kararı verilmesi, Doğru görülmemiştir. Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyize başvurma ile davacı idareden peşin alınan temyize başvurma ve temyiz harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 17.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.