Yargıtay 5. Hukuk Dairesi 2010/20041 E. 2011/5859 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunula değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R – Dava, 4650 sayılı Kanunula değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir. Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmiş ise de, alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki; 1-Dava konusu taşınmaz ile emsalin Arsa metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca değerlendirme tarihi itibariyle resen belirlenen emlak vergisine esas m² değerleri dikkate alındığında dava konusu taşınmazın emsal kabul edilen taşınmazdan daha değerli olduğu anlaşılmasına rağmen, emsal dava konusu taşınmazdan daha değerli kabul edilerek vergi değerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmadan değer biçildiğinden, alınan bilirkişi kurulu raporu geçersizdir. Bu nedenle, taraflara aynı yerden yakın tarihli ve benzer yüzölçümlü emsal satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi, 2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan binanın korunması gerekli kültür varlığı olduğu ve resterasyon amacıyla kamulaştırıldığı Bayındırlık Birim Fiyatları çizelgesine göre 5/D sınıfında olduğu nazara alınarak, 02.12.1982 gün 17886 sayılı resmi gazetede yayınlanan binalardaki yıpranma payını gösterir cetveldeki yıpranma payı da dikkate alınmak suretiyle değerinin tesbiti gerekirken yazılı gerekçe ile binaya değer takdir edilmeden hüküm kurulması, Doğru görülmemiştir. Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.