Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2024/4809 E. 2026/2170 K. – Basit Kullanma

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/474 Esas, 2023/373 Karar SUÇ : Basit kullanma zimmeti HÜKÜM : Eylemin icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu kabulüyle bu suçtan mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: ... PTT şubesinde dağıtıcı olarak görev yapan ve aynı şubede birlikte çalıştığı gişe görevlisi ...’in görevde olmadığı zamanlarda sözlü talimat üzerine gişe işlemlerini de gerçekleştiren sanığın, bu doğrultuda gişede çalıştığı 15.04.2015 tarihinde bankalara olan toplam 1.445,56 TL’lik şahsi borcunu fiilen kasaya koymadığı halde aynı gün tahsilat yapılmış gibi işlem yapıp anılan miktarı bir gün sonra kasaya koyarak basit kullanma zimmeti suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında eyleminin icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiş ise de; sanığın aşamalardaki ifadelerinde şahsi ödemelerine ilişkin tahsilat işlemlerini yapıp aynı gün maaşını çekerek kasaya koymak istediğini ancak şubede çalışan tek personel olması nedeniyle iş yoğunluğundan kaynaklı olarak o gün maaşını çekemediğini, ertesi gün maaşını çektikten sonra parayı kasaya koyduğunu, suçlamaları kabul etmediğini savunması, savunma ile uyumlu bilirkişi raporu ve sanık tarafından 16.04.2015 tarihinde kasaya para koyulduğuna dair kamera kaydı tespiti karşısında sanığın savunmasının aksine suç işleme kastıyla hareket ettiğini gösteren delillerin nelerden ibaret olduğu denetime imkan verecek şekilde karar yerinde gerekçeleriyle açıklanmadan ayrıca suç kastıyla hareket ettiğinin kabulü halinde eyleminin basit kullanma zimmeti suçunu oluşturacağı ancak isabetli biçimde zimmet kastıyla hareket etmediği de kabul edilmesine rağmen yetersiz ve çelişkili gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de; Yüklenen suçu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/1-a madde-fıkra ve bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında, 53/5. maddesi gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 16.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.