Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2022/7619 E. 2026/5101 K. – Tefecilik

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1472 Esas, 2021/486 Karar SUÇ : Tefecilik HÜKÜM : Kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, katılan Hazine vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.09.2020 tarihli ve 2020/504 Esas, 2020/574 sayılı Kararı ile sanığın tefecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241/1. ve 52/2. maddeleri gereğince 3 yıl hapis ve 40.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmiştir. B. İstinaf Sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 24.05.2021 tarihli ve 2020/1472 Esas, 2021/486 sayılı Kararı ile sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Hazine Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın üzerine atılı suçun dava zamanaşımı süresinin dolmamış olması nedeniyle verilen düşme hükmünün hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanığa isnat edilen tefecilik eylemine ilişkin suç tarihinin 2000 yılı olduğu ve yüklenen suçun suç tarihinde yürürlükte bulunan 2279 sayılı Ödünç Para Verme İşleri Kanunu'nun 17. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık asli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, suç tarihi ile iddianame tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği gözetilmeden 5237 sayılı Kanun'un zamanaşımı hükümleri esas alınmak suretiyle kurulan düşme hükmü sonucu itibarıyla doğru olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Bölge Adliye Mahkemesince verilen, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine ilişkin kararın eleştirilen husus dışında usul ve kanuna uygun olması karşısında, katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir. III. KARAR Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan Hazine vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştirilen husus dışında hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,24.03.2026 tarihinde karar verildi.