Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2022/55 E. 2025/1065 K. – Rüşvet Vermeye

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Rüşvet vermeye teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümleri karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.02.2019 tarihli ve 2018/307 Esas, 2019/29 sayılı Kararı ile sanıkların rüşvet vermeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine hükmolunmuştur. B. İstinaf Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 25.11.2020 tarihli ve 2019/1841 Esas, 2020/1814 sayılı Kararı ile katılan Hazine vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Hazine Vekilinin Temyiz İstemi Sanıkların rüşvet verme suçunu birlikte organize ettikleri, sanıklardan birinin cezalandırılması ile diğerleri hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, silahlı terör örgütü FETÖ'ye üye olma suçundan tutuklu Kenan Sandalcı'nın tahliye edilmesi için mahkeme başkanı veya savcıya 1,5-2 trilyon para teklif edildiğinin tanık beyanı ile sabit olduğu ve sair hususlara ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddiaların reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmaları tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen ilk derece mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükümlerine karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararların usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları ile hükümlerde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle hükümlerde, katılan Hazine vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.01.2025 tarihinde karar verildi.