Yargıtay · 5. Ceza Dairesi
Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2021/4118 E. 2024/11222 K. – Zimmet
Konu: Zimmet
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 5. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/4118
- Karar No
- 2024/11222
- Karar Tarihi
- Konu
- Zimmet
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/609 Esas, 2017/557 Karar SUÇ : Zimmet HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince atılı suçtan verilen beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hâk ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.11.2016 tarihli ve 2016/313 Esas, 2016/398 sayılı Kararı ile sanığın zimmet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereği beraatine hükmolunmuştur. 2.Katılan vekilinin istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 06.04.2017 tarihli ve 2017/609 Esas, 2017/557 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi, sanığın zimmetinde para tuttuğu ve söz konusu paranın 31 günlük gecikme ile katılan ... Başkanlığına ödendiği ve dolayısıyla sanığın isnat edilen suçu işlediği somut ve kesin delillerle ispatlanmasına rağmen beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazı ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle hükümde katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2024 tarihinde karar verildi.