Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2021/14627 E. 2024/4813 K. – Rüşvet Almaya

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2519 Esas, 2019/472 Karar SUÇ : Rüşvet almaya teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1) İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.09.2018 tarihli ve 2017/261 Esas, 2018/479 sayılı Kararı ile sanık hakkında rüşvet alma suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e madde-fıkra ve bendi gereği beraatine hükmolunmuştur. 2) İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 20.02.2019 tarihli ve 2018/2519 Esas, 2019/472 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Hazine vekilinin temyiz istemi, usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulması ve katılan yararına vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğine ilişkindir. III.GEREKÇE Tanık Sezer'in beyanlarına itimat edilmeme sebebi gerekçeli kararda değerlendirildiğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe itibar edilmemiş, sanığın beraatine karar verilmesi nedeniyle katılan Hazine yararına maktu vekalet ücretine hükmolunmamasında bir isabetsizlik bulunmamıştır. Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olması karşısında katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle hükümde katılan Hazine vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2024 tarihinde karar verildi.