Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2021/11111 E. 2025/5650 K. – Görevi Kötüye

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/67 E., 2015/393 K. SUÇ : Görevi kötüye kullanma HÜKÜM : Beraat (sanık ... hakkında), mahkumiyet (sanık ... hakkında) TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, onama Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi; O yer Cumhuriyet savcısının 09.06.2015 tarihli hükmü, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) evrak işlem kütüğündeki kayıtlara göre, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310/3. maddesinde yer alan bir aylık yasal süreden sonra 14.07.2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği Hazinenin hükümleri temyize hak ve yetkisi bulunduğu gözetilerek, başvurularının kapsamına göre incelemenin suçtan zarar gören Hazine vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarıyla sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Sanıkların üzerlerine atılı suçun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 8 yıllık asli ve 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı sürelerine tabi olduğu, suç tarihi ile inceleme günü arasında ilaveli dava zamanaşımı süresinin durma süresi eklendiğinde dahi dolduğu anlaşıldığından hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Yasa'nın 322/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/8. maddeleri gereğince zamanaşımı sebebiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE 24.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.