Yargıtay · 5. Ceza Dairesi
Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2017/5437 E. 2019/9196 K. – Tefecilik
Konu: Tefecilik
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 5. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2017/5437
- Karar No
- 2019/9196
- Karar Tarihi
- Konu
- Tefecilik
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Tefecilik HÜKÜM : Beraat Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması ve aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında yüksek sayılabilecek miktarda paranın karşılıksız verilmesinin hayatın olağan akışına uygun olmaması, bu bağlamda katılan ...'ın aşamalarda sanıktan kazanç karşılığında ödünç para aldığını beyan etmesi, sanık ile katılan arasında herhangi bir ticari ilişki bulunmamasına rağmen ödünç verildiği iddia edilen borç miktarının fazla olması ve karşılığında katılandan senetler alınması karşısında, maddi gerçeğin hiçbir tereddüde yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması açısından, sanığın başka kişilere karşı alacaklı sıfatıyla yaptığı icra dosyalarının, takibe esas senet veya diğer belgelerin, tefecilik suçuna ilişkin hakkında başka soruşturma ve kovuşturma evrakı bulunup bulunmadığının araştırılarak, bulunması halinde getirtilip incelenmesinden, katılanın beyanlarında ve senetlerde ciranta olarak imzaları bulunan ve bir kısmı soruşturma aşamasında dinlenen ... ... ..., ... ve ...'ın tanık sıfatıyla beyanlarının alınmasından, faiz karşılığı ödünç para verme işi ile uğraşıp uğraşmadığı hususunun kolluk marifetiyle araştırılmasından sonra sonucuna göre bir karara varılması gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle atılı suçtan sanığın yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, Kanuna aykırı, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 03/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.